Lanzarote (deel 2)

Op maandagmorgen om negen uur stipt vertrok de overzet naar Fuerteventura. De terugvaart was voorzien op dinsdagavond om acht uur. Het was een heel kalme zee en van het varen voelde ik niets. Ik had wel voor de veiligheid een pilletje genomen. Een half uurtje later reden we vanuit het ruim aan wal richting Las Playitas in het zuidoosten van het eiland. We waren nog maar net de baan op of Inge vroeg doodserieus of we ondergoed voor meer dan één dag bijhadden. Een mens moet dus altijd voorbereid zijn op verrassingen hé. Ja, ik had wat extra ingepakt. Goed, want David was al aan het zeggen om een extra nacht te blijven. En de boot dan? Dat zou hij wel regelen, eerst zien of er plaats was in het hotel. Daar aangekomen werden we hartelijk verwelkomd met een glaasje bubbels. De stemming zat er al meteen in. We konden direkt op de kamers en een extra nacht was geen probleem. Een half uurtje later was alles in kannen en kruiken, ook in verband met de overtocht en kon de pret beginnen.

En of het plezant was! Er zijn nogal wat stoten gebeurd en één daarvan hebben Philip en ik gemist. Ik heb er nog altijd spijt van dat we David niet hebben zien vechten tegen het water dat uit een gat in de muur spoot. Een gat dat ontstaan was omdat hij de kraan er uit had geduwd met er tegenaan te vallen. Je kan je niet voorstellen hoeveel stoten een mens kan doen of zeggen op twee en een halve dag! Ik kan ook mezelf niet vrijpleiten van onnozeliteiten of van dingen maar half te verstaan en dan te denken dat er een stier los loopt op de berg.

We hebben daar ook een kat achter een muis zien zitten. Niets abnormaal zal je zeggen. Nee, maar de poes gaf het op en de muis drentelde met veel lef achter haar aan! Dat de muis daarna met veel gemak de trappen nam die naar ons restaurant leidde was iets minder. Maar het diertje hebben we niet meer gezien en het eten kwam er recht uit de zee en heel smakelijk. We zijn er zelfs twee avonden gaan eten.

Woensdagmiddag om twaalf uur vertrok de ferry terug richting Lanzarote en was de excursie gedaan. Maar het was echt een minivakantie in de vakantie.

De conversatie met David begon beter en beter te vlotten. Wanneer Inge niet aanwezig was om te vertalen moesten we wel. Je kan toch niet gedurende de ganse maaltijd geen woord zeggen. Soms moest het woordenboek er wel aan te pas komen. En het in losse Spaanse woordjes spreken werd al eens vervangen door heuse volzinnen, al dan niet met de juiste vervoeging. David leerde ook Nederlandse woorden en het moet gezegd worden dat hij een vlijtige leerling is.

Ook boodschappen doen verliep zonder veel vergissingen. Het fruit en de groenten kon ik zelf nemen maar vers vlees en de charcuterie moest ik bestellen. We gingen mosselen kopen en toen we daar mee thuis kwamen dacht ik echt dat ik iets verkeerd gevraagd had. Wij zijn hier in België gewoon om heel propere mosselen te kopen. Eventjes spoelen en ze kunnen de pot in. Wel, daar niet. Die dingen hingen vol met zeewier en hadden een baard van een paar jaar. Ik kon er ook nog een volledige portie karakollen afplukken. Maar lekker dat die mosselen waren!

Verder werd er nog veel gewandeld, geklommen en gedaald met de nodige koffiestops. Er werd ook een afspraak gemaakt om te dineren met de familie van David in hun restaurant de volgende maandagavond. Hoe dat verlopen is lees je in deel drie.