Archief voor mei 2008

h1

Lijstjes

30 mei 2008

“De mensen maken zich moe in hun haast naar rust”. Dit las ik zo’n 25 jaar geleden in Reader’s Digest en het is mij altijd bijgebleven. Wie het ooit neerschreef kan ik mij niet meer herinneren maar dat die mens overschot van gelijk had staat voor mij als een paal boven water.

Alvorens op vakantie te vertrekken maak ik altijd lijstjes:

  • Checklist bagage

  • Te doen (in huis)

  • Te kopen

  • Te zoeken

  • Te vragen

Dit laatste lijstje ben ik kwijtgeraakt zodat nu in het lijstje ‘te zoeken’ staat ‘lijstje te vragen’.

Ik kan het nergens terugvinden en ergens moet ik er toch mee gebleven zijn. Ergens op mijn pc…

 

 

 

h1

Internationale verhuis

23 mei 2008

 

Binnen een dikke twee weken vertrekken we op verlof naar Jurgen. Wie hier af en toe komt lezen weet ondertussen al dat we nogal vreemde dingen meenemen op reis. Ook nu zal het niet anders zijn, al blijft het deze keer redelijk bescheiden.

De verhoopte verhuisoplossing voor Inge is jammer, maar helaas, in het water gevallen. Dus zal er een andere oplossing gezocht moeten worden. Ook naar Jurgen moeten er nog veel dingen verhuizen. Van allebei staan hier nog hopen potten en pannen, schilderijen, foto’s, beren, boeken, veel boeken…

Dat moet dus allemaal nog naar het zuiden vervoerd worden. Naar Jurgen kan dat eventueel over de weg maar bij Inge zal er waarschijnlijk een boot moeten aan te pas komen. Of, zoals in het verleden, alles in onze bagage. Dan zullen we nog wel een aantal jaren bezig zijn :-D

Wat zeg je? Wil jij ook wel een reisje maken? Jij ook? En jij ook al? Stop! Stop! Genoeg! Ik heb voor elk maar zo’n twintig personen nodig :-D

Maar dat zou natuurlijk de ideale oplossing zijn! En eenvoudig is het ook. Je stopt in je valies het toegelaten aantal van twintig kilogram aan huisraad, boeken… en in je handbagage steek je een bikini (of zwembroek), een paar t-shirts, iets deftigs om aan te trekken om te gaan eten en je zonnebril. Geloof me, ook wanneer je het voorgeschreven gewicht en de afmetingen van je handbagage respecteert heb je nog plaats voor je tandenborstel en bokes om in het vliegtuig op te eten. Ik schrijf dit uit ondervinding :-D

Dus, mocht je willen helpen, ga naar het reisbureau en boek een vakantie in Lanzarote of in de buurt van Jerez de la Frontera in Andalusië. Ophaal- en afleveringsadressen zijn te verkrijgen op aanvraag via mail ;-)

Serieus nu, heeft er iemand ervaring met internationale verhuis? Goede raad is welkom!

 

 

h1

Fruitpapgeklieder

22 mei 2008

 Het meeste van de truukjes leren de kindjes van elkaar. Dat is heel plezant en gemakkelijk voor mij, hoef ik mezelf niet te erg uit te sloven :-)

Deze namiddag was ik J en M hun fruitpap aan het geven. J was al klaar en vond dat hij het heel flink gedaan had en klapte in zijn handjes. Het is dan bij mij een automatische reactie dat ik “bravo!” roep. Ik moet daar beter bij gaan nadenken want ik zat juist met een volle lepel fruitpap klaar voor de mond van M. Die vond dat hij ook bravo moest doen. Pats, met zijn twee handen tegen de lepel en het hele plakkende goedje spatte in het rond.

Alles vlug opgekuist, dan kon het eetfestijn verder gaan.

“J, kan jij al blazen? Want volgende maand word jij één jaar. We gaan erop oefenen. Blaas eens!”

“Pfjoeeeeee…”

“Heel flink, jongen, doe het nog eens!”

“Pfjoeeeeee, pfjoeeeee …”

“Goed zo!”

En plots moest M ook zijn kunstje tonen, want hij wordt in juli toch ook één jaar. Met een volle mond fruitpap “Pjoeeeee”…

Morgen is het vrijdag, kuisdag. Het zal nodig zijn…

 

h1

Groene vergissing

20 mei 2008

Hoe lomp kan een mens nu zijn? Het is niet omdat diepgevroren spinazie en kervel hetzelfde kleurtje hebben dat ik mij moet vergissen. Het staat wel in vijf talen op de zak wat erin zit.

Enfin, waar het op neerkomt is dat we vanavond vis eten met kervelpuree ipv spinazie. Kwestie van eens origineel uit de hoek te komen :-D

 

h1

Airshow

16 mei 2008

 

Vrijdag vandaag en dan is het kuisdag. Nadat alles (naar mijn bescheiden mening) alles netjes was voelde ik me plakkerig. Dan maar eventjes gaan douchen.

Op het moment dat ik uit de douche stapte was er boven mijn hoofd een verschrikkelijk lawaai. Dat moest een vliegtuig zijn dat heel laag vloog. Maar zo laag? Dat gaat neerstorten en pal op ons huis! Ik zag het al voor me: vanavond in het VTM-nieuws de beelden van onze straat, volledig in puin. En het eerste dat door mijn hoofd vloog was de gedachte aan de nieuwslezer die zou zeggen: een bijna bejaarde onthaalmoeder werd poedelnaakt teruggevonden onder haar ingestorte huis…

Toen ik hoorde dat het vliegtuig toch niet neergestort was keek ik uit het raam en zag nog net drie gevechtvliegtuigen in heuse airshowstijl wegscheuren. Zijn ze nu al aan het oefenen voor de 21ste juli?

 

h1

Zo zwart als roet

14 mei 2008

 

Verleden jaar zijn we veranderd van onderhoudsman voor de verwarmingsinstallatie. Hoe nodig dat was bleek gisteren. De vorige keer kon hij de schouw niet reinigen omdat het luik helemaal vastzat. Ondertussen was dat verholpen en kon hij samen met de brander ook de schouw poetsen.

“Madammeke, ik heb slecht nieuws.”

“Oei, kosten aan?”

“Met de brander is alles ok, maar die schouw, hoe lang is dat geleden dat die gereinigd is? Ik weet nog dat ik dat vorig jaar niet kon doen omdat het luik vast zat, maar hetgeen ik daar zie is niet van twee jaar hoor.”

“Wat zie je dan?” Ik wist zelfs niet dat je in een schouw kon kijken…

“Een hele grote steen van roet dat zich heeft vastgezet.”

“Kan je daar iets aan doen?”

“Ja, maar je gaat mij daarna niet meer graag zien.”

“Waarom niet?”

“Ik ga die steen moeten verbrijzelen en dat gaat veel stof geven.”

“Doe dat dan maar hé.”

“Echt veel stof hoor!”

“Het zal toch niet anders kunnen hé.”

“Neen. Maar zeg straks niet dat ik je niet gewaarschuwd heb. Ik ga eventjes naar mijn magazijn iets halen. Kan jij ondertussen al het een en ander wegzetten? Kwestie van jullie schoenen en zo nog te kunnen gebruiken.”

Al wat ik kon dragen heb ik toen in mijn living gezet en kon hij er aan beginnen.

Een paar minuten later hoorde ik een doffe plof, en nog eentje. Ik hoorde hem “beikes!” roepen. Toen ik juist naar buiten keek zag ik Zwarte Piet in hoogsteigen persoon voorbij lopen. Ik dacht nog: “Die komt helemaal uit Spanje naar hier omdat het hier beter weer is dan ginder.”

Tien minuten heeft de man op ons muurtje gezeten, proestend en kokhalzend. Toen hij bekomen was vroeg hij een schuurborstel, dweil en een paar emmers water, eentje met zeep.

”Waar heb je dat voor nodig?” vroeg ik.

“Kom maar kijken, dit kan ik zo niet achterlaten.”

Zoveel stof heb ik nog nooit zien liggen. Allemaal roet. En stinken!

“Ik zal dat straks wel doen wanneer je weg bent hoor.”

“Nee, madammeke, ik lever proper werk.”

Hij heeft het meeste roet van de vloer weggepoetst, geschuurd, gedweild…

Toen hij weg was ben ik nog enkele uren bezig geweest om mijn wasmachine en droogkast terug wit te krijgen. De opbergrekken zaten ook onder een dikke laag roet, de deuren waren vies…

Blijkbaar was de vorige onderhoudsman al enkele jaren “vergeten” om onze schouw te poetsen. We hebben er altijd wel voor bijbetaald…

 

h1

Nog niet voor morgen

7 mei 2008