Het is weer van dat. Met trossen hangen ze hier weer aan mijn bel om te komen vragen of ik nog plaats heb voor hun kinderen. Neen, ik ben volzet en dit zeker voor de rest van het jaar! Ik moet ze allemaal doorverwijzen naar de dienst, het telefoonnummer ken ik al vanbuiten. Ik denk dat ik mijn blad nog maar eens aan de voordeur ga hangen.
Denk nu maar niet dat ik zo populair ben om mijn eigen persoontje, hoor. Het heeft veel meer te maken met het feit dat ik rechttegenover een kleuterschooltje woon. De ouders denken dan dat, wanneer hun kinderen naar de school gaan, ze hier in naschoolse opvang kunnen komen. Maar daarin vergissen ze zich heel sterk want ik heb enkele maanden geleden beslist om nooit of te nimmer daaraan nog te beginnen. Tenzij voor mijn eigen kleinkinderen. En dit kan ik hier met een gerust gemoed schrijven want hoe groot is de kans dat er ooit kleinkinderen van ons hier in België naar school zullen gaan?
