Bezorgdheid
11 april 2008
Gisteren waren alle kindjes al naar huis om 17u en dus had ik nog een zee van tijd om mijn boodschappen te doen. Toen ik aan de supermarkt kwam stonden vijf jonge gasten aan de fietsenstalling samen een pakje nootjes te verorberen.
‘Ook een nootje mevrouw?’
‘Neen, dank je want dan kan ik straks geen patatjes meer eten.’
Toen ik een kwartier later buitenkwam stonden ze er nog steeds. Ze hadden veel plezier en waren vooral zeer luidruchtig. Maar het was een zonnige lentedag geweest en daar worden we allemaal wel uitbundig van. Plots werd het stil.
‘Mevrouw?’
‘Ik hoef nog steeds geen nootje, dank je.’
‘Die zijn al op maar ik wil wel eens weten hoe je die boodschappen allemaal gaat vervoeren met uw fiets.’
‘Dat gaat hoor, ik ben dat gewoon. Verleden week had ik nog meer bij.’
Ik begon met het inladen van de fietstassen. Daarin verdwenen vijf kilo appelsienen, twee kilo appels, twee grote trossen bananen, een kilo peren, een kilo kiwi’s en een kilo tomaten. Aan het stuur kwamen drie tassen met de rest van de boodschappen. In totaal was het een kleine achttien kilo (ik heb het nagerekend toen ik thuis was).
‘Zie je, een fluitje van een cent!’
‘En krijg je nu ook nog beweging in uw fiets?’
‘Dat is ook gemakkelijk want kijk, twintig meter verder gaat het fietspad een klein beetje bergaf. Daar stap ik op en dan moet ik zelfs niet trappen om te starten.’
Het is wel een geluk dat ik dan in een keer tot thuis kan fietsen zonder te moeten stoppen…
‘Die zijn al op maar ik wil wel eens weten hoe je die boodschappen allemaal gaat vervoeren met uw fiets.’
Dat klonk als het begin van een thriller: ‘Want je fiets staat er niet meer zenne, mevrouw! En geef nu je portefeuille en sleutels ook maar, (en dan een hoop gevloek en een suggestie die niet geschikt is voor de jeugdige kijkers en dan…) als je tegenspartelt bellen we de politie.’
Of moet ik nu echt dringend weg uit Antwerpen?
Ik heb een tip voor je:
http://www.bikes-exclusive.nl/cat_view.php?cat=46&gclid=CL7q8_WH1pICFRIB1QodpUPJ-w
@S: heel dringend naar den buiten!
@Menck: of mijn koppigheid opzij zetten en hulp vragen
Blij te lezen dat er nog jeugd is die bezord kan zijn, en niet alleen over zichzelf.
Jij bent zoals mijn schat : alles met de fiets. Ik zeg hem : neem de auto, maar hij wil niet …
@Mich: het is niet van niet willen maar eerder van niet kunnen
Het is inderdaad nog niet volledig om zeep met de jeugd.
Ik had in het begin ook het gevoel dat het mis ging lopen. Al ga ik er zelf ook altijd van uit dat een losse babbel met gekscherende jeugd best plezant kan zijn.
@moekemicheline
Jij hebt moed – ikzelf blijf niet eens alleen overeind op een fiets, laat staan met nog zoveel gewicht erbij!
@Annemie: Ik heb pas leren fietsen toen ik de dertig gepasseerd was maar sindsdien doe ik het heel graag. Maar teveel is teveel